|
      Porady:       Alergie       Videootoskop - badanie uszu       Jak widzą zwierzęta?       Zwierzęta podczas Sylwestra       Koty - znakowanie terenu moczem       Żywienie noworodków       Kamień nazębny       Eutanazja       Cukrzyca kotów       Kot i otwarte okno       Informacje dla właścicieli zwierząt       Szczepienia profilaktyczne kotów       Zdjęcie RTG - nie takie straszne       Toksoplazmoza       Przed operacją       Profilaktyczna kastracja i sterylizacja       Straszne kleszcze       Podróż samochodem       Paszport dla pupila       A-Z Wet       Całodobowa Klinika Weterynaryjna       ul. Zamiejska 28       03-580 Warszawa       Tel. (22) 678-33-22 |
Cukrzyca (Diabetes mellitus) kotów29.07.2009 Informacje wstępne Cukrzyca jest jedną z najczęstszych chorób wewnątrzwydzielniczych psów i kotów. Polega na zaburzeniach gospodarki białkami, cukrami i tłuszczami w organizmie w następstwie zupełnego lub częściowego niedoboru insuliny. Zrozumienie mechanizmów tej choroby u ludzi rozpoczęło odkrycie przez niemieckiego patologa Paula Langerhansa wewnątrzwydzielniczych wysepek w trzustce w roku 1869. W wysepkach tych komórki (alfa, beta i delta) produkują hormony zawiadujące gospodarką cukrową, przede wszystkim glukagon i insulinę. W oparciu o dokonania medycyny ludzkiej cukrzyce kotów podzielić możemy na pierwotną i wtórną. Pierwotna zaś dzieli się na typ 1 i 2. Cukrzyca typu 1 polega na całkowitym braku wytwarzania insuliny z powodu zniszczenia wysepek trzustki głównie na skutek procesów immunologicznych i jest bardzo rzadka u kotów (stanowi za to podstawowy problem u psów). Cukrzyca typu 2 stanowi, tak jak u ludzi, najczęstszą postać cukrzycy kotów. Polega zarówno na zaburzonym wydzielaniu insuliny jak i na braku reakcji na nią tkanek w organizmie. Wtórna postać cukrzycy polega na wzroście poziomu cukru w surowicy krwi na skutek innych chorób lub podanych leków. Objawy Choroba pojawić się może w każdym wieku, jednak najczęściej dotyczy kotów powyżej 7 lat. Częściej chorują kocury, czynnikiem ryzyka jest otyłość. Podstawowe objawy, które nasuwają podejrzenie cukrzycy to: - wyraźnie zwiększone pragnienie, - znaczne zwiększenie ilości wydalanego moczu - stopniowe chudnięcie mimo zwiększonego apetytu. Często jednak objawy te narastają na tyle powoli, że są przez właścicieli niezauważone. Dotyczy to głównie kotów spędzających dużo czasu poza domem. Doprowadza to do tego, iż w momencie wizyty u weterynarza, bardzo zły stan kota "maskuje" klasyczne objawy cukrzycy. Obraz choroby mogą też zaciemniać objawy towarzyszące, takie jak powiększona wątroba, przewlekła niewydolność nerek, przewlekłe zapalenie jelit (biegunki). Badania Podstawowe badania, jakie wykonujemy by potwierdzić wystąpienie cukrzycy to badanie poziomy glukozy w moczu i krwi pacjenta. U kotów z badaniem poziomu cukru we krwi jest pewien kłopot. Polega on tym, iż u kotów dochodzi do znacznego podwyższenia poziomu cukru na skutek stresu, a towarzyszy on zazwyczaj pobieraniu krwi. Dlatego też staramy się by wizyta, na której mamy pobrać krew była umówiona, by zwierzę nie czekało w poczekalni zbyt długo, a krew pobieramy na samym początku. Kot musi być na czczo. Aby ustalić sposób leczenia pacjenta, po potwierdzeniu występowania cukrzycy wskazane jest wykonanie innych badań dodatkowych, by jak najdokładniej ocenić stan kota i wykryć ewentualne inne choroby mogące komplikować lub wręcz powodować cukrzycę. Takie badania to przede wszystkim: badanie morfologii i biochemiczne krwi, pełne badanie moczu, USG jamy brzusznej. Leczenie Skuteczne leczenie cukrzycy jest dużym wyzwaniem dla lekarza i właściciela. Wymaga stałej dobrej współpracy oraz systematyczności. Bardzo często trwa całe życie zwierzęcia, choć niektóre koty cierpią na tzw. cukrzycę przejściową, która ustępuje po poprawie stanu kota i wyleczeniu chorób współtowarzyszących. Ale nawet tacy szczęśliwcy wymagają okresowej, (co 2-4 miesiące) kontroli i badania krwi. Celem leczenia jest ustabilizowanie poziomu cukru na takim poziomie by objawy cukrzycy były niewidoczne i nie zmniejszały jakości życia kota. Podstawowym lekiem jest oczywiście podawana w zastrzykach insulina. Jednak koty, w odróżnieniu od psów, czasami można leczyć doustnymi preparatami przeciwcukrzycowymi. Decyzję czy i kiedy rozpocząć podawanie insuliny podejmuje lekarz prowadzący po wykonaniu szeregu badań. Należy pamiętać, że każdy przypadek jest inny i wymaga głębokiego namysłu. Ustalenie najlepszej, dla danego zwierzęcia, dawki oraz rodzaju insuliny zajmuje często kilka tygodni. Czasem wiąże się to również z przejściowym pogorszeniem stanu zdrowia kota i wymaga ciągłego kontaktu z lekarzem oraz starannej obserwacji zwierzęcia. W początkowym okresie leczenia bardzo często niezbędne są codzienne kroplówki, podawanie witamin w zastrzykach oraz inne działania. Bardzo istotnym elementem leczenia jest dieta. Musi ona zapewnić utrzymanie prawidłowej masy ciała (likwidację otyłości lub poprawę kondycji zwierząt wyniszczonych chorobą). Najczęściej korzystamy z renomowanych, leczniczych karm gotowych. Jak zatem widać cukrzyca kotów jest skomplikowaną, ciężką oraz przewlekłą chorobą. Z reguły jednak wysiłek właściciela i lekarza włożony w jej leczenie zapewnia chorym zwierzętom długie i komfortowe życie. |
